Je weet dat je een grens hebt, maar waarom is het dan zo moeilijk om die aan te geven?

Over grenzen, schuldgevoel en jezelf serieus nemen

Je voelt dat het te veel wordt, weet dat je eigenlijk nee wilt zeggen.

Je hebt zelfs al bedacht wat je zou willen zeggen. En toch zeg je:

“Ja hoor, dat kan wel.”

Herkenbaar?

Voor veel hoogsensitieve vrouwen is grenzen stellen niet zo eenvoudig als een lijstje met assertiviteitstechnieken doet vermoeden.

Want je voelt niet alleen je eigen grens. Je voelt óók wat er bij de ander gebeurt.

Je voelt de reactie al voordat je iets zegt

Je denkt:

• • • Ze zal wel teleurgesteld zijn.
    • Hij zal het vervelend vinden.
    • Straks denken ze dat ik niet betrokken ben.
    • Misschien stel ik me aan.
    • Ik kan dit toch gewoon doen?

En omdat je veel kunt aanvoelen, kun je de mogelijke reactie van de ander al helemaal voor je zien. Dat maakt een grens stellen ingewikkelder.

Je hebt niet alleen te maken met je eigen nee. Je hebt ook te maken met alles wat je daar omheen waarneemt.

Een grens begint eerder dan het woord ‘nee’

Een grens begint niet bij het uitspreken ervan.

Hij begint bij het opmerken.

Je lichaam weet soms al dat iets te veel is.

Je voelt spanning, je ademhaling verandert.

Je wordt onrustig, volet weerstand. Je merkt dat je eigenlijk geen ruimte meer hebt.

Maar als je die signalen steeds negeert, kom je pas in actie wanneer je grens al lang overschreden is.

Dan wordt een grens ineens heel groot.

• • Je ontploft.
  • Je trekt je terug.
  • Je zegt alsnog nee, maar met veel frustratie.
  • Of je bent na afloop volledig uitgeput.

Daarom is eerder luisteren zo belangrijk.

Wat gebeurt er als je jezelf serieus neemt?

Dat is misschien wel de moeilijkste vraag.

Want een grens stellen betekent soms dat een ander iets van jou vindt.Dat iemand teleurgesteld is.

Iemand het niet begrijpt. Of dat jij jezelf even ongemakkelijk voelt.

Een grens betekent dus niet dat iedereen tevreden blijft. Ook niet dat je nooit meer schuldgevoel hebt.

Het betekent dat je leert verdragen dat je jezelf serieus neemt.

En dat is iets anders.

Je hoeft niet harder te worden

Je kunt zacht zijn én duidelijk. En je kunt betrokken zijn én een grens hebben.

Je kunt rekening houden met een ander én jezelf niet vergeten.

Een grens hoeft geen muur te zijn. Het kan simpelweg een duidelijke boodschap zijn:

Dit past nu niet bij mij.

Of: Hier heb ik ruimte voor, maar niet daarvoor.

Of: Ik wil hier eerst over nadenken.

Dat laatste is voor veel hoogsensitieve vrouwen al een belangrijke stap.

Je hoeft niet onmiddellijk antwoord te geven.

Je mag eerst voelen, ervaren.

Eerst bij jezelf blijven en daarna kiezen.