Waarom inzicht in hoogsensitiviteit niet genoeg is

Waarom inzicht alleen soms niet genoeg is

Je begrijpt jezelf inmiddels behoorlijk goed.

Je weet waarom je overprikkeld raakt.

Je weet dat je veel voelt.

Je herkent je neiging om verantwoordelijkheid over te nemen.

Je weet dat grenzen belangrijk zijn.

Je hebt misschien zelfs al heel veel gelezen en geleerd.

En toch gebeurt het weer.

Je zegt ja.

Je gaat door.

Je past je aan.

Je twijfelt aan jezelf.

Je raakt overprikkeld.

En achteraf denk je:

“Waarom doe ik dit nou weer?”

Weten is niet hetzelfde als veranderen

Dat is geen gebrek aan kennis.

Je kunt iets rationeel heel goed begrijpen en het op een ander moment toch anders ervaren.

Je hoofd zegt:

Ik moet mijn grens aangeven.

Maar je lichaam voelt spanning zodra je dat werkelijk probeert.

Je weet:

Ik hoef dit niet op te lossen.

Maar zodra iemand teleurgesteld reageert, neem je het toch weer over.

Je begrijpt:

Ik mag rust nemen.

Maar wanneer je eindelijk vrij bent, voel je je schuldig omdat je niets doet.

Daarom is inzicht soms slechts het begin.

Wat zit er onder het patroon?

Een terugkerend patroon heeft meestal meer lagen.

Wat denk je?

Wat voel je?

Wat gebeurt er in je lichaam?

Wat verwacht je van jezelf?

Wat heb je vroeger geleerd?

Waar ben je bang voor?

Wat probeer je te voorkomen?

En misschien nog belangrijker:

Wat gebeurt er wanneer je het deze keer anders zou doen?

Daar kan verdiepend innerlijk werk nodig zijn.

Niet om iets aan jou te repareren.

Maar om werkelijk te ervaren wat er gebeurt wanneer je een andere keuze maakt.

Van jezelf begrijpen naar jezelf vertrouwen

Uiteindelijk wil je niet voor iedere situatie een stappenplan nodig hebben.

Je wilt jezelf leren kennen.

Je signalen leren herkennen.

Je behoeften serieus leren nemen.

En steeds meer vertrouwen op wat jij ervaart.

Dat betekent niet dat je nooit meer twijfelt.

Het betekent dat twijfel niet automatisch bepaalt wat je doet.

Je kunt voelen:

Dit klopt niet.

En daar iets mee doen.

Je kunt merken:

Ik heb rust nodig.

En daadwerkelijk stoppen.

Je kunt voelen:

Ik wil dit niet.

En jezelf toestaan om dat serieus te nemen.

Dat is voor mij een veel diepere vorm van persoonlijke ontwikkeling dan alleen leren omgaan met overprikkeling.