Je weet inmiddels dat je hoogsensitief bent.
Misschien heb je er boeken over gelezen. Podcasts geluisterd. Artikelen gelezen. Misschien herken je inmiddels veel van wat over hoogsensitiviteit wordt geschreven. Je weet dat je sneller overprikkeld kunt raken. Dat je veel waarneemt. Dat je diep nadenkt. Dat je gevoelig bent voor de sfeer om je heen.
En toch kan er iets blijven knagen.
Want weten dat je HSP bent, vertelt je nog niet automatisch wat jij nodig hebt.
Je kunt precies weten dat je rust nodig hebt en toch maar doorgaan. Je kunt weten dat je te veel prikkels hebt gehad en toch nog even alles willen afmaken.
Je kunt begrijpen dat je gevoelig bent voor de emoties van anderen en toch steeds weer meegaan in wat een ander nodig heeft.
En misschien is dat wel een van de lastigste kanten van hoogsensitiviteit. Niet het voelen zelf.
Maar leren luisteren naar wat dat voelen jou vertelt.
Als hoogsensitieve vrouw neem je vaak veel waar.
Je merkt dat iemand anders stiller is dan normaal. Je voelt spanning in een ruimte. Je ziet dat iemand ergens mee zit, ook als diegene niets zegt.
Dat kan een prachtige kwaliteit zijn. Maar het betekent ook dat je gemakkelijk gericht raakt op de buitenwereld.
En ondertussen kan de vraag die minstens zo belangrijk is naar de achtergrond verdwijnen:
Hoe is het eigenlijk met míj?
Dat gebeurt vaak niet bewust. Je besluit niet op een ochtend: Vanaf vandaag luister ik niet meer naar mezelf.
Het ontstaat geleidelijk.
Je bent gewend geraakt aan afstemmen. Aan rekening houden. Aan doorgaan. Aan verantwoordelijkheid nemen.
Tot je op een gegeven moment merkt dat je heel goed weet wat anderen nodig hebben, maar niet meer zo goed weet wat jij nodig hebt.
Misschien heb je ergens geleerd dat rekening houden met jezelf lastig, egoïstisch of ingewikkeld is.
Maar een behoefte die je steeds uitstelt, verdwijnt niet. Je lichaam kan het overnemen.
Je wordt moe. Je raakt sneller geïrriteerd. Je hebt behoefte aan stilte. Je voelt weerstand. Je hebt nergens meer zin in.
Of je merkt dat je na een gewone dag volledig leeg bent.Je lichaam geeft informatie.
De vraag is alleen: luister je ernaar?
Voor mij begint persoonlijke HSP-coaching daarom niet bij nóg meer kennis over hoogsensitiviteit.
Het begint bij jezelf leren ervaren.
Dat is een ander soort leren. Niet alleen begrijpen wat hoogsensitiviteit betekent.
Maar ontdekken:
Wat betekent mijn hoogsensitiviteit voor mij?
Uiteindelijk gaat HSP-coaching voor mij dan ook over de relatie die je met jezelf hebt.
Je hoeft daarvoor niet minder gevoelig te worden. Je hoeft jezelf ook niet te veranderen. Je mag leren om jezelf mee te nemen in je eigen leven.
Dat klinkt misschien eenvoudig.
Maar voor iemand die jarenlang vooral heeft afgestemd op de buitenwereld, kan dat een diepgaande verandering zijn.Niet meer alleen voelen wat er gebeurt. Maar ook luisteren naar wat het jou vertelt.