Je agenda is leeg.
Er hoeft even niets.
Geen afspraken, geen werk, niemand die iets van je nodig heeft.
Je zou kunnen ontspannen.
Maar in plaats daarvan ben je onrustig.
Je loopt wat heen en weer. Je pakt je telefoon. Je bedenkt nog wat er moet gebeuren. Je denkt aan morgen. Of je voelt je ineens moe, geïrriteerd of verdrietig.
Misschien denk je:
Waarom kan ik niet gewoon ontspannen?
Dat betekent niet dat je niet kunt ontspannen.
Het kan betekenen dat je gewend bent geraakt aan aanstaan.
Je lichaam stopt niet automatisch omdat je agenda leeg is
Als je langere tijd veel prikkels, verantwoordelijkheden en verwachtingen draagt, kan je systeem gewend raken aan voortdurende alertheid.
Je bent steeds aan het waarnemen.
Wat moet er nog?
Hoe gaat het met de ander?
Wat wordt er morgen verwacht?
Heb ik alles geregeld?
Kan ik dit nog doen?
Ook wanneer er uiterlijk niets meer hoeft, kan het vanbinnen doorgaan.
Rust begint dan niet met nóg meer rust nemen.
Maar met leren herkennen hoe jij spanning vasthoudt.
Misschien is niets doen voor jou helemaal niet niets
Voor veel vrouwen voelt niets doen ongemakkelijk.
Er is altijd wel iets nuttigs te doen.
De was.
Een mail.
Een boodschap.
Een telefoontje.
Een podcast.
Nog even iets lezen.
En ondertussen raak je steeds verder verwijderd van de vraag:
Wat gebeurt er wanneer ik niets hoef?
Daar kan van alles naar boven komen.
Vermoeidheid.
Onrust.
Emoties.
Leegte.
Maar ook ruimte.
Ontspannen begint bij luisteren
Je hoeft jezelf niet te dwingen om te ontspannen.
Je kunt beginnen met opmerken.
Hoe voelt mijn lichaam nu?
Waar houd ik spanning vast?
Heb ik werkelijk behoefte aan rust, of heb ik behoefte aan iets anders?
Wat zou vandaag goed voor mij zijn als ik niet hoefde te voldoen aan wat hoort?
Dat zijn geen ingewikkelde vragen.
Maar ze vragen wel dat je jezelf serieus neemt.
Meer jezelf
Werkelijke rust ontstaat niet alleen doordat er minder prikkels zijn.
Het ontstaat ook wanneer je jezelf niet voortdurend hoeft te overschrijden.
Wanneer je eerder luistert.
Wanneer je je eigen behoeften kent.
Wanneer je niet steeds hoeft door te gaan.
Je hoeft niet te leren om een betere versie van jezelf te worden.
Je mag leren dichter bij jezelf te blijven..